Κοιμήσου

Κοιμήσου, κόσμε, ήσυχα κι απόψε

Τα κρίματά σου και σήμερα

Τα ξέπλυνες

Με λάδι, στου αγίου το καντήλι

Και ξύδι, στων ανθρώπων τις πληγές

Κοιμήσου ήσυχα όλες τις νύχτες

Τα κρίματά σου όλα

Τα ξέπλυνες

Με λάδι

Με ξύδι

Και την ψυχή σου

Ξέπλυνες

Με τί

Κοιμήσου

Φορτίο

Ποιητή, πάλι κλαις

Είναι που έπεσαν σε παγίδα οι άνθρωποι

Είναι η θλίψη των βράχων

Τα νεκρά περιστέρια

Η απόγνωση της θάλασσας

Του καιρού το φορτίο βαρύ

Και πληθαίνουν της γης τα σημάδια

Της αηδόνας τα δάκρυα πλημμυρίζουν τους κάμπους

Κι οι βουβές ρεματιές τον Απόλλωνα ικετεύουν τις νύχτες
Στον ορίζοντα πια δεν πετούν χελιδόνια

Κι η ελπίδα τρεμάμενη ένα δρόμο γυρεύει

Δακρυσμένοι οι άγγελοι μέσ’ στη μπόρα βαδίζουν

Και οι άνθρωποι, λες και ξέχασαν

Της ψυχής τ' άγια μύρα

Πάλι κλαις, της καρδιάς το φορτίο βαρύ

Μα εσύ μην αφήσεις τη στράτα

Που φωτίζει του νου τα σκοτάδια

Στα ψηλά τα αλώνια

Για τους ξεριζωμένους

Ένας ήλιος ζεστός ανατέλλει.

Πόσο σε αγάπησα...

Δεν ξέρω αν μετανιώνω που σε περίμενα

Δεν ξέρω αν φοβάμαι που φεύγεις

Όμως λυπάμαι που δεν ένοιωσες

Πόσο σε αγάπησα… 

"Υπόδειγμα"

Ήθελες, μου είπες, να είμαι

«υπόδειγμα νοικοκυροσύνης»,

«υπόδειγμα υπομονής»,

«υπόδειγμα ηθικής»,

«υπόδειγμα …..».

Όμως, λυπάμαι, μισώ τα «δείγματα»,

μα πιο πολύ την πρόθεση που προηγείται…

Και μίσησα και τους προσδιορισμούς σου

που ακολουθούν.

Δραπέτης

Δραπετεύω,

τρέχω να ξεφύγω

απ’ τη διαφθορά

απ’ τη φθορά

απ’ το αμφίβολο σήμερα

γυρνώ

σ’ ανθισμένες γειτονιές

αλλοτινές μοσχοβολιές

φωτεινά χαμόγελα

να ξαναβρώ

τη χαμένη μου αθωότητα.

Ευρώ...ευρώ...

Ευρώ…ε, αι σιχτίρ με τα ευρώ

Φεύγω. Την ησυχία μου να βρω

Αντικρύ απ’ τας Αντίλλας
Εις τη ράχη μιας καμήλας

Στας οάσεις να βολτάρω

Και φελάχους να φλερτάρω

Την ημέρα να πλανιέμαι

Και τη νύχτα να ξεχνιέμαι

Στην αγκάλη τη θερμή των

Άνευ φόβου των τερμίτων

Τας ερήμους να οργώνω

Και χουρμάδες ν’ αναλώνω

Με ραχάτι και σουλάτσα

Τέρμα πλέον τα στραπάτσα

Με χανγκ σενγκ και ντάου τζόουν

Κάλλιο κολλητή των ζώων

Εις της ζούγκλας την πληθώρα

Δε θα χάνω ούτε ώρα

Αγκαλιές με λιονταράκια

Και κους-κους με πιθηκάκια

Τα ευρώ να πα να ….ούνε

Και οι δείχτες να καούνε

Κι οι τρανοί οι τραπεζίτες

Ας μαζεύουνε μανίτες

Χμ.. και οι πολιτευτάδες

Ε, ας μάθουνε καντάδες...

Φτερούγισμα

Κράτησέ με απ’ το χέρι σαν παιδί

τους φόβους μου να πάψω να φοβάμαι.

Φύλαξέ μου ένα αστέρι μέσα στη βροχή

να ονειρεύομαι και όταν δεν κοιμάμαι.

Μάθε μου την αλφαβήτα από την αρχή

τη θάλασσα να μάθω να διαβάζω.

Άσε με να μεθύσω με ένα σου φιλί

στης φυλακής μου τα κελιά φωτιά να βάζω.

«Γύρω-γύρω όλοι» είναι η ζωή

και στη μέση ένας κήπος.

Στης καρδιάς σου το ρυθμό ηχεί

της καρδιάς μου ο κάθε χτύπος.