Τόσα λουλούδια, τόσα αγκάθια γύρω σου
κι εσύ, μικρό μου χελιδόνι,
στης γης τα μοιρολόγια στάλαξες
των αστεριών τη σκόνη.
Τόσο σκοτάδι, τόσο φως στα πέλαγα
κι εσύ, του ονείρου ακροβάτης,
τη στάχτη του καιρού στα χέρια ακούμπησες
μη σβήσει η φωτιά της.
Αχ, χελιδόνι μου μικρό,
κι αν δάκρυσες το δείλι,
ο ήλιος θα ξαναφανεί
με ρόδα ν’ ανατείλει.
